آشنایی با دوربین های عکاسی
شاید بگین این چیه اما به نظر من برای خریدن و یا عکاسی کردن به وسیله دوربین حتماً باید مقداری شناخت در مورد دوربین داشته باشیم وبعضی وقت ها شناخت هم با آموزش بدست می یاد . در گذشته نه چندان دور ، عکاسی از اتاقک تاریک و لوازم و موادی بسیار ساده تشکیل می شد .اما امروزه از صنعتی پیچیده برخوردار است که تنوع محصولات آن حیرت آور می باشد .دوربین ، سطوح حساس به نور و نور ، ارکان سه گانه عکاسی اند که شناخت هر کدام از ضروریات فراگیری عکاسی به شمار می رود .
دوربین
مهمترین عامل عکاسی است که با کمک آن عکسبرداری انجام می شود . امروزه دوربینهای عکاسی تنوع چشمگیری از لحاظ سیستم و شکل ظاهری دارند و هر روز به دامنه تنوع آن افزوده می شود . اما با تمامی این اوصاف همگی آنها مشترکات زیادی دارند که با کسب شناخت کافی از این قسمتها ، می توان به راحتی با دوربینهای گوناگون کار کرد .
ساختمان اصلی دوربینهای عکاسی
مهمترین قسمت های یک دوربین عبارتند از :
1- لنز
2- وسایل تنظیم ، که خود به دو قسمت الف : وسایل تنظیم فاصله ، ب : وسایل تنظیم نور ، تقسیم می شود . وسایل تنظیم نور نیز شامل مسدودکننده ، دیافراگم و نور سنج است .
3- منظره یاب
4- تعویضگر فیلم
5- اتاقک تاریک
6- کنتور شمارشگر فیلم
با پیشرفت تکنولوژی ، دوربینها به تجهیزات زیادی مانند واضح سازی اتوماتیک ، تنظیم نور اتوماتیک ، موتور جلوبرنده و جمع کننده فیلم و غیره مجهز شده اند که کار عکاسی را بسیار ساده تر کرده اند .
لنز : با مجهز شدن اتاقک تاریک به عدسی محدب ، تصویری شفافتر و روشنتر در اتاقک تاریک به دست آمد . این مسأله اهمیت لنز ها را برای ایجاد تصویری واضح و روشن در دوربینها ، آشکار می سازد . بر روی دهانه لنز هر دوربین اطلاعاتی از قبیل ، نام لنز ، نام کارخانه سازنده ، فاصله کانونی ، قدرت روشنایی یا حداکثر گشادی دیافراگم ، شماره ردیف و اندازه دهانه لنز درج شده است که در شناسایی لنز ها ، بسیار با اهمیت است .

فاصله کانونی
شعاعهای موازی نور که از بی نهایت به یک عدسی محدب می تابند ، در نقطه ای پشت عدسی همدیگر را قطع می کنند فاصله میان مرکز عدسی تا آن نقطه ، اصطلاحاً فاصله کانونی عدسی نامیده می شود .
در یک لنز نیز ، که ترکیبی از عدسی های مختلف است ، فاصله میان مرکز ( محل استقرار تیغه های دیافراگم در لنز ) تا محل تشکیل تصویر واضح ( سطح فیلم ) را فاصله کانونی آن لنز می نامند . فاصله کانونی را با حرف F و بر حسب میلیمتر نشان می دهند . به عنوان مثال ، اگر بر روی لنزی مشاهده شد F.50mm ، یعنی فاصله کانونی آن 50 میلیمتر است .
قدرت روشنایی یا حداکثر گشادی دیافراگم
اما لنز ترکیبی از عدسیهای متعدد است . این عدسیها به طور طبیعی مقداری از نور را جذب می کنند ، در نتیجه تمام شعاعهای نور که به لنز تابیده می شود ، از آن عبور نمی کند . قدرت روشنایی عبارت است از مقدار نوری که لنز از خود عبور می دهد . این مقدار با اعداد خاصی مانند 1 :1 ، 2/1:1 ، 4/1:1 ، 8/1:1 ، 1:2 و غیره مشخص می شود . روشنترین لنز 1:1 است ، یعنی در این لنز عدسیهای بسیار مرغوبی به کار رفته که می توانند تقریباً تمام نور موجود را از خود عبور دهند . قدرت روشنایی لنز 4/1:1 کمتر از لنز 1:1 است . هر قدر عدد بزرگتر شود ، لنز از قدرت روشنایی کمتری برخوردار است . از طرفی قدرت روشنایی لنز با بازترین درجه دیافراگم آن برابر است . قدرت روشنایی لنز را می توان با محاسبه ساده ای به دست آورد :
فاصله کنونی لنز ÷ قطر دهانه لنز = قدرت روشنایی لنز
یعنی ، اگر قطر دهانه لنز 50 میلیمتر و فاصله کانونی آن 100 میلیمتر باشد ، قدرت روشنایی 2 خواهد بود . پس می توان گفت هر چه قطر دهانه لنز بیشتر باشد ، قدرت روشنایی آن بیشتر است . بر روی برخی از لنز ها در کنار عدد معرف قدرت روشنایی لنز ، عدد نشان دهنده فاصله کانونی قید می شود ، مانند 50 ، 4/1:1 از سوی دیگر ، قطر دهانه روی خود لنز و یا روی درپوش آن حک می شود . لنزهای با قدرت روشنایی بیشتر ، نسبت به لنزهای با قدرت روشنایی کمتر ، تصاویر مطلوبتری ارائه می دهند .

علاوه بر علائم شناسنامه ای ، اغلب لنز ها متعلقات و اعداد دیگری بر روی خود دارند که مهمترین آنها عبارتند از:حلقه واضح سازی که بر روی آن اعداد متراژ بر حسب فوت و متر وجود دارد با چرخاندن این حلقه می توان تصویر را واضح کرد . جدول عمق میدان وضوح ، شاخص دیافراگم و حلقه اعداد دیافراگم .
وسایل تنظیم نور
پس از لنز ، وسایل تنظیم نور – که شامل پرده مسدود کننده ( شاتر ) ، دیافراگم و نور سنج است – از مهمترین قسمت های دوربین به شمار می آیند شاتر ، زمان نوردهی و دیافراگم شدت نور را کنترل می کند . نور سنج نیز ، تعادل این دو عامل را که منجر به رسیدن نور کافی به فیلم می شود ، محاسبه می کند .
منظره یاب :
از قسمتهای مهم دوربینهاست که عکاس از آن موضوع را نگاه کرده ، به تنظیم و کادربندی تصویر می پردازد . منظره یاب در دوربینهای مختلف به اشکال گوناگون وجود دارد برخی از منظره یابها ، فقط از یک شیشه مات تشکیل می شوند که تصویر بر روی آن قابل رویت است
در دوربینهای قطع بزرگ ، شیشه ای مات نقش منظره یاب را به عهده دارد . در این نوع به علت در معرض تابش نور بودن ، برای واضح سازی و رویت تصویر پارچه ای مشکی بر روی آن انداخته می شود منظره یابهایی که علاوه بر شیشه مات مجهز به منشور هستند ، جهت تصویر منعکس شده بر روی صفحه تصویر را به سمت چشم بیننده ، تغییر می دهند که بیشتر در دوربینهای تک لنز انعکاسی به کار می رود
بدنه یا شاسی نیز ، قسمتی است که تمامی اجزای دوربین بر روی آن نصب می شود . در این قسمت تعویضگر و شمارشگر فیلم نیز ، قابل اشاره اند که به ترتیب امکان شارژ دوربین و جلو بردن فیلم و آگاهی یافتن از مقدار فیلم مصرف شده را ممکن می سازند . برخی از دوربینها ، وسایل و ملحقات دیگری دارند که جزء قسمتهای ضروری محسوب نمی شوند . اما به نوبه خود امکاناتی را در اختیار عکاسی قرار می دهند . از این دسته می توان از نگه دارنده اتوماتیک دکمه عمق میدان ضامن اهرم بازگرداننده فیلم و ضامن باز کننده در پشت دوربین نام برد .
طبقه بندی دوربینهای عکاسی
اولین نوع طبقه بندی دوربینها ، بر اساس قطع فیلم آنهاست .
1- دوربین های قطع بزرگ
2- دوربین های قطع متوسط
3- دوربین های قطع کوچک
4- دوربینهای مینوکس یا کارآگاهی
5- دوربین های خاص