هوشنگ ابتهاج ه.ا.سایه
هوشنگ ابتهاج در سال 1306 در شهر رشت زاده شد
دوره آموزش دبستانی را در همین شهر و آموزش دبیرستانی را در تهران پایان رساند
وی مدتی را به عنوان مدیر کل شرکت دولتی سیمان تهران به کار اشتغال داشت از سال 1350 تا 1356 نیز برنامه گلهای تازه و گلچین هفته رادیو ایران را سرپرستی می کرد
او در دوران دبیرستان اولین دفتر شعر خود را به نام نخستین نغمه ها منتشر کرد
وی با سرودن شعر های عاشقانه آغاز کرد اما با کتاب شبگیر خود که حاصل سالهای پر تب و تاب پیش از 1332 است به شعر اجتماعی روی آورد




دفترهای شعر
1. نخستین نغمه ها رشت 1325
2. سراب صفی علیشاه 1320
3. سیاه مشق امیر کبیر 1332
4. شبگیر زوار 1332
5. زمین برگزیده شعر نیل 1334
6. چند برگ از یلدا تهران 1334
7. یادگار خون سرو توس 1360
8. اینه در اینه برگزیده شعر نشر چشمه 1368

غزل کهنه
ه.ا.سایه
ندانمت که چو این ماجرا تمام کنی
ازین سرای کهن راهی ِ کجام کنی!
در این جهان ِ غریبم از آن رها کنی
که با هزار غم و درد آشنام کنی!
بسم نوای خوش آموختی و آخر ِ عمر
صلاح کار چه دیدی که بی نوام کنی!
چنین عبث نگهم داشتی به عمر ِ دراز
که از ملازمت ِ همرهان جدام کنی
تو خود هر آینه جز اشک و خون نخواهی دید
گرت هواست که جام ِ جهان نمام کنی!
مرا که گنج ِ عالم بهای مویی نیست
به یک پشیز نیرزم اگر بهام کنی!
زمانه کرد و نشد، دست ِ جور رنجه مکن
به صد جفا نتوانی که بی وفام کنی!
هزار نقش نوم در ضمیر می آمد
تو خواستی که چو سایه غزل سرام کنی!
لب ِ تو نقطه‌ی پایان ِ ماجرای من است
بیا که این غزل ِ کهنه را تمام کنی