دفترآموزش يكي ازدانشكده ها بسيارشلوغ وپرازدانشجوياني است كه براي انتخاب واحد آمده اند ناگهان درقسمت تاييديه مديرگروه سروصدايي بلند مي شود .يكي ازدانشجويان دختربا اعتراض به مديرگروه مي گويد:«آخر چرا پارتي بازي مي كنيد؟من چه فرقي با آن دانشجو دارم؟چطوربراي او دركلاس استاد فلاني جا هست ولي براي من جا نيست؟ اگركلاسي پرشده براي همه پرشده. » مدير گروه آقاي دكتر ميانسالي است ، عصباني مي شود ، ورقه تعيين واحد دانشجو را پاره مي كند وبا خشم مي گويد:«براي من اونطوري ابرو بالا نينداز! اينجا همه چيز روي نظم وقانونه! حالا برو ياد بگير چطوربايد با يك استاد حرف بزني.»
دختر عصباني تر از او تكه هاي كاغذ انتخاب واحدش را جمع مي كند ودر حالي كه به شدت رنگش پريده است، زيرنگاه هاي سنگين اطرافيان اتاق را ترك مي كند. بعد از رفتن او مدير گروه بادي به غبغب مي اندازد وبا غرور خطاب به بقيه دانشجويان مي گويد:« ديديد چطور آدمش كردم!» من متعجب مي مانم، نام اين برخورد چيست؟رقابت براي اعمال قدرت؟ رقابت با دانشجو....
دراين گيرو داريكي ازدانشجويان كه دل پري از اين برخوردها دارد با ناراحتي مي گويد : « پدرها ومادرها يمان دلشان خوش است كه بچه هايشان را به دانشگاه فرستاده اند! نمي دانند، اينجا تنها چيزي كه بي اهميت است شخصيت دانشجو است وهر كسي كه عقده اي دارد سر دانشجو خالي مي كند دلم براي خودم مي سوزد كه از دانشگاه چه بتي براي خودم ساخته بودم و حالا...»
درپايان بهتر ديدم سراغ دكتر انوري جامعه شناس واستاد دانشگاه بروم ونظر او را درخصوص اختلاف نسلها جويا شوم، وي مي گويد:«البته اختلاف نسلها ،هميشه باعث وجود شكاف ميان جوانان وبزرگترها مي شود وجوانان ازاين شكايت دارند كه بزرگترها آنها را نمي فهمند وبزرگترها هم ازاين گله مندند كه جوانان احترام آنها را رعايت نمي كنند . در حالي كه احترام چيزي نيست كه محدود به سن خاصي شود. همه در مقابل هر سني و از تحقير شدن خوشش نمي آيد در واقع خوب حرف زدن طوري كه درآن تحقيروتوهين نباشد اين روزها واقعا هنر است، هنري كه متاسفانه خيلي آن را نمي دانند. در اينجا به ياد سخنان آدام كلينتون سياستمدارمخالف تبعيض نژادي مي افتم : احترام وحقوق انساني بخشش خداوند است وحقوق مدني ساخته انسان . براي دفاع از حقوق مدني وكيل ودادگاه و... است اما چه كساني بايد حقوق انسانها را رعايت كنند؟»