دكتراميني روانشناس دراين زمينه مي گويد : در برخورد با جوانان نبايد تند روي و كند روي نشان داد درحاليكه گاه تند روي هاي ما باعث لجبازي مي شود وفرد مقابل را مصمم مي كند كه عملش را با شدت بيشتري ادامه دهد وبه مقابله برخيزد.اين افراط و تفريط ها ممكن است در طي زمان به عقده حقارتي تبديل كه درانتظارفرصتي مي ماند تا سر باز كند و آنگاه است كه ما واقعا دريافتن ريشه هاي آن متحيير مي مانيم، غافل از اينكه اين واكنش در طي زمان بوجود آمده وحالا مانند يك بمب ساعتي در انتظار انفجار است.
اين جلب توجه ها و فرياد زدن هاي جوانان در كوچه و خيابان ها ،مزاحمت ها ، ظاهر بعظا نادرست دختران ، رفتارهاي ناهنجارو...همه و همه پاسخي است به همه برخوردهاي چكشي ورفتارهاي منفي كه در طي زمان اينگونه بروز مي كند.